PROGRAMY KOMPUTEROWE

Po to, aby programy komputerowe były zawsze jednoznaczne, formu­łuje się je nie w,języku polskim, lecz wjednym ze specjalnych języków. Zamiast przedstawiać kolejno cechy każdego z. nich,, zastanówmy się, jaki sposób, zapisu problemu ; odpowiada . najbardziej naturalnym sposobom myślenia człowieka. W jaki sposób człowiek -formułuje; i rozwiązuje, pro­blemy, , niekoniecznie. za pomocą: komputera? . Czy. te ? sformułowania możemy przedstawić, formalnie?.Gdy chcemy, się czegoś dowiedzieć-,o- jakimś programie, spytamy najpierw jego autora: co ten program robi? Spodziewamy się,przytym odpowiedzi, w…rodzaju: „ten program sortuje, ciąg,dąnych,podany na wejściu”,. „ten program znajduje średnią arytmetyczną podanego na wej- ściu ciągu liczb”.

REPREZENTUJĄCE SYMBOLE

Ponieważ symbole reprezentują obiekty rzeczywiste, umiemy interpretować wyświetlane na ekranie napisy — ciągi symboli i korzystać z nich jako z informacji o tych obiektach. Czynimy to w sposób naturalny, automatyczny, tak jak np. przy czytaniu książki.W tej części  interesować nas będzie nie komputer jako taki, a więc jego konstrukcja, zasady działania itd., lecz jako narzędzie rozwiązywania problemów. Problem można rozwiązać za pomocą kompu­tera wówczas, gdy potrafimy go precyzyjnie, jednoznacznie” zdefiniować i zapisać w postaci programu. Program możemy więc rozpatrywać na dwa różne sposoby. Z punktu widzenia komputera.program-jest.ciąfifiew instrukcji sprawiającym, że wykonuje on określone zadanie. Z punktu widzenia człowieka — użytkownika i programisty — program jest jedno­znacznym opisem problemu i sposobu jego rozwiązania .

TEN SAM SPRZĘT

Ten sam sprzęt może wykonywać w różnych sytuacjach różne programy, które w tym celu należy „załadować”, tzn. wprowadzić do pamięci. Nowe zastosowanie komputera nie wymaga zazwyczaj przeróbek w jego sprzęcie, a tylko napisania nowego programu. Druga przyczyna wszechstronności kompu­tera jest nieco bardziej ulotna: jest nią możliwość pamiętania i przetwa­rzania symboli. Symbole reprezentują jakieś obiekty realne, działania itp. Ta strona książki, jak i każda inna, pokryta jest symbolami, repre­zentującymi różińe pojęcia w języku polskim. W komputerze symbole takie (aczkolwiek w nieco,innej postaci) są bezpośrednio dostępne do przetwa­rzania: możemy wykonywać na nich dowolne działania, np. porównywa­nie, zestawianie w grupy (np. zdania), przemieszczanie w pamięci czy wyświetlanie na ekranie monitora.

PROGRAMOWANIE DEKLARATYWNE

Podobno człowiek tym się główtnie różni od zwierzęcia, że potrafi posłu­giwać się narzędziami. Potrafi konstruować narzędzia i maszyny, które ułatwiają mu pracę — czyniąc ją krótszą, bardziej precyzyjną, przyjem­niejszą itp. — lub też pozwalają na wykonywanie zupełnie nowych, przed­tem zdawałoby się niemożliwych, zadań. Komputer jest niczym innym, jak maszyną, lecz maszyną szczególnego rodzaju. Nde wykonuje bezpo­średnio pracy fizycznej, a jesteśmy skłonni wysoko oceniać jego przy­datność. Dlaczego? Na czym polega owa szczególność komputera? Otóż komputer jest maszyną uniwersalną, a przynajmniej wielce wszechstronną, w stopniu nieporównywalnym z innymi rodzajami maszyn.

MODA NA KOMPUTERY

Moda na mikrokomputery, możliwość ich posiadania na własność spowodowała, że wiele osób (często całkowicie oderwanych od informatyki) zainteresowało się problemami i możliwościami samodziel­nego pisania programów. Nie bez znaczenia jest tu fakt dysponowania przez nieomal wszystkie mikrokomputery wbudowanym-sprzętowo języ­kiem programowania (układ scalony pamięci ROM). Najczęściej jest to język BASIC dość prosty i łatwy do nauki. Sprzętowe „zaszycie” tego języka znacznie ułatwia proces pisania,-redakcji i realizacji programu. Dla wielu osób stało się to zachętą, aby pisać własne programy o różnym przeznaczeniu (aby wykorzystać je w swojej działalności zawodowej, dla potrzeb swojej rodziny, czy wręcz dla zabawy). Często takie pierwsze eksperymenty powodują szersze zainteresowanie informatyką i innymi językami programowania oraz rozwiązywaniem za pomocą komputera problemów o znaczeniu istotnym dla praktyki lub nauki.